بهار طبیعت، خزان طالقان

آنگونه که در پست قبلی نگاشته بودم،نوروز امسال را در بهشت البرز، طالقان گذراندیم. نوروزی زیبا  و متفاوت که حسن ختامش سیزده بدر بود.

سیزده بدر امسال از جهاتی با سالهای گذشته متفاوت بود. سالهای گذشته رویه اینگونه بود که معمولا نهار را در منزل خورده و عصر به بیرون می رفتیم. در مورد محل هم باید عرض کنم که  بیشتر به میاندشت و سنگدشت می رفتیم و یک بار هم یادم هست که به مزرعه بکر و زیبای زرعکان رفتیم. فکر می کنم که سیزده بدر سال 1385 بود.

سیزده بدر امسال را به مزرعه آقا چشمه رفتیم و نهار را هم همانجا خوردیم. و از این بابت کاملا با سالهای قبل متفاوت بود.

اما هدفم از تقریر این مطالب، چیز دیگری است. رویه ما در تمام این سالها؛ آلوده نکردن محیط زیست در جریان سیزده بدر بوده است. رویه ای که متاسفانه در کمتر گردشگری در طالقان مشاهده می شود. روز 14 فروردین به چند مزرعه قابل دسترس در مسیر جاده؛ مثل مزرعه لات و ... سرکشی کردم و با کمال تاسف مشاهده کردم که زمینهای سبز به انواع زباله های پلاستیکی و فلزی و شیشه ای و البته اکثرا پلاستیکی آلوده شده است! رشته تحصیلی من مهندسی پلیمر است و می دانم که در این کره خاکی هیچ باکتری ای وجود ندارد که توان تجزیه و پاکسازی زباله های پلاستیکی را داشته باشد. روز قبل گردشگران از سرسبزی زمینها  و منظره عالی و هوای دل انگیز طالقان؛ نهایت استفاده را برده اند و بهای این خدمات را با آلوده کردن محیط پرداخته اند. واقعا چرا؟ آیا این نهایت بی فرهنگی و بدویت نیست؟! اگر از نزدیک این گردشگران آلاینده را ملاقات کنیم، ادعای مدنیت و سطح اجتماعیشان؛ لابد تا عرش اعلی می رسد!!!

ما در مزرعه آقا چشمه؛ تفریح کردیم. و از طبیعت بهشت آسای طالقان لذت بردیم. اما حتی یک زباله کوچک در ابعاد کاغذ شکلات بر جا نگذاشتیم.  

آیا نمی توان، هم از زیبایی طبیعت که از نعمات خداوند است؛ لذت برد و هم آن را پاکیزه و زیبا نگاه داشت؟

من به شخصه تصور می کنم که با این روند افسار گسیخته گردشگری در کشورمان؛ به خصوص مناطق در دسترس ساکنین کلانشهر تهران، که از بدشانسی ما، طالقان هم چند سالی است که جزوشان شده،  این مناطق  به زباله دانی تبدیل خواهند شد. 

متاسفانه سازمانهای مسئول هم در خواب خرگوشی تشریف دارند. از نظر من، حفاظت از محیط زیست در معرض خطر طالقان، از کارهای نمایشی مثل احیای نسل ببر مازندران که چیزی جز یک نمایش عوامفریبانه نیست، مهمتر و واجبتر است. 

اگر اوضاع در سالهای آینده نیز بدین منوال پیش رود؛ باید در بهار طبیعت، خزان طالقان را به عزا بنشینیم. 

اگر عمری بود و فرصتی؛ در آینده در مورد اوضاع امروز طالقان و تلاشهایم در سالهای اخیر در راستای حفاظت از محیط زیست زیبای طالقان می نویسم. 

 

/ 6 نظر / 20 بازدید
باریکانی

واقعا متاسفم. جمعه ها که طالقان رو به سمت تهران ترک میکنم بدترین صحنه های این چند سال اخیر رو یبینیم. راستش دیگه دوست ندارم بیام طالقان. اعصام خورد میشه واقعا این مسئول که کاری نمیکنند. نمیشه خود اهالی همت کنند؟

آقاي خَفَه !!!

با درود و سلام خدمت آقاي مهندس میثم باریکانی حفظ محيط و فرهنگ طالقان حلقه مشترك بين تمام دوستداران طالقان ميباشد با سپاس و تقدير از مطالب وبلاگ زيباي شما بلاگ شما با عنوان طالقان جاويدان در پيوندهاي وبلاگ روستاي خچيره اضافه شد در صورت تمايل شما نيز ما را به پيوندهاي خود اضافه نمائيد با تشكر

حبيب

چرا اينقدر دير به دير مياييد

عزيز طالقاني

دومين دفتر از "گنج نامه ي ولايت بيه پيش" و "گاهشماري در بالاطالقان" از علي بالائي لنگرودي منتشر شد. مراكز فروش: 1-كتابفروشي طهوري؛ روبروي در جنوبي دانشگاه تهران 2-كتابفروشي توس؛ خيابان دانشگاه؛ پلاك يك 3-بنياد نيشابور؛ روبروي در شمالي دانشگاه تهران 4-نشر البرز؛ 09102306696 5-كتابفروشي اختران؛ ميدان انقلاب؛ بازارچه كتاب

شيدا

سلام ميثم جان! باريكان واقعاً زيباست... من هم طالقاني ام ، اورازاني... روستاي جلال آل احمد... البته بيشتر تردد ما به وشته و شهرك ختم ميشه... اما همه ي روستاهاي طالقان ستودنيست و اهالي طالقان روشنفكر و فهيم و... به من سر بزن.